استاندارد ملی ایران:

تعریف استاندارد: استاندارد برحسب مورد عبارت است از تعیین تمام یا برخی از خصوصیات و مشخصات هر فرآورده از قبیل نوع ، جنس ، منشأ ، مواد اولیه ، اجزاء تشکیل دهنده ، ترکیب ، ساخت ، نحوه استفاده ، نحوه نصب ، کیفیت ، کمیت ، شکل ، رنگ ، وضع ظاهری ، وزن ، ابعاد ، عیار ، ایمنی ، چگونگی بسته­ بندی و علامت گذاری ، روش آزمایش و همچنین یکنواخت کردن اوراق اداری، اسناد بازرگانی و مالی و امثال آن.

  • تعریف استاندارد سازی: فعالیتی است که برای ایجاد شرایط جهت استفاده معمول و مکرر با در نظر گرفتن مشکلات بالفعل و بالقوه با هدف دستیابی به درجه بهینه­ ای از نظم در موضوع مورد نظر، انجام می گیرد.
  • تعریف استاندارد ملی: استانداردی که توسط سازمان ملی استاندارد سازی تصویب شده باشد.

اقسام استاندارد:

۱-۱  استاندارد اجباری: استانداردی است که اجرای تمام یا بخشی از آن در کشور به ترتیبی که در قانون اصلاح قوانین و مقررات سازمان استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران مقرر شده و جهت تولید برای مصرف داخلی، صادرات یا واردات اجباری می گردد.

۱-۲ استاندارد تشویقی: به استاندارد ملی اطلاق می­ شود که رعایت آن اختیاری باشد.

۱-۳ استاندارد کارخانه ای: استانداردی است که توسط واحد تولیدی تهیه تدوین شده و الزامات مندرج در آن برای عرضه محصول نهایی به بازار، اجرا و رعایت می­ گردد. این استاندارد باید به­ صورت شفاف شامل ویژگیها، بسته ­بندی   و نشانه گذاری باشد و با توصیه نامه­ ها و مقررات سازمانهای بین المللی و ملی نیز منطبق باشد.

پروانه کاربرد علامت استاندارد:

سندی است که به استناد آن به اشخاص حقیقی و یا حقوقی اجازه داده می­ شود از علامت استاندارد ملی ایران برای یک محصول خاص (کالا یا خدمت) استفاده نماید.

که این شرکت موفق به دریافت پروانه کاربرد علامت استاندارد تشویقی در سال ۱۳۷۹ گردیده است و کماکان با سازمان استاندارد همکاری می­ نماید.

استاندارد ملی ایران به شماره ۲۵۹-۱ (زعفران و ویژگی­ها) و شماره ۲۵۹-۲ (زعفران و روشهای آزمون مربوط به آن می­ باشد).

سامانه پیامکی ۱۰۰۰۱۵۱۷ جهت شناسایی اصالت کالا و معتبر بودن پروانه کاربرد علامت استاندارد است. کافی است شماره ملی استاندارد این واحد به شماره  ۶۹۴۳۹۱۳۹۳ را به سامانه ۱۰۰۰۱۵۱۷ ارسال نمایید و از معتبر بودن این واحد اطمینان حاصل فرمائید.