نوشته‌ها

پنجه طلایی های تربت حیدریه

در اقتصاد منطقه تربت حیدریه ۴۵ روز نفسگیر وجود دارد که از کشاورز گرفته تا صادرکننده زعفران همگی در آن سود می برند اما در بین این افراد “پنجه طلایی هایی” هم هستند که کمتر به آن ها پرداخته شده اینان هم آبروی شهر و کشورشان را می خرند و هم گه گاه آبرو بری می کنند.

فصل برداشت زعفران در منطقه تربت حیدریه به ترتیب در سه اقلیم سرد(رُخ)، معتدل(مرکزی و زاوه) و گرم (مه ولات) از ۱۵ مهر آغاز و تا اواخر آبان ادامه دارد که در اصطلاح رسانه ای به این ایام “۴۵ روز نفسگیر” اطلاق می شود.
برای شهروندان این سه شهرستان و به خصوص تربت حیدریه و زاوه، این ۴۵ روز آن قدر عزیز و دوست داشتنی است که حتی گاه مدیران دستگاه های اجرایی نیز حاضرند کار خود را تعطیل کنند و فکر و ذهن خود را وقف خرید و فروش زعفران کنند.
این روزها که در ۴۵ روز نفسگیر تربت حیدریه به سر می بریم، مردم این خطه شب ها کنار هم نشسته و مشغول پَرکنی گُل زعفران هستندمی شوند.
حجم کار این روزها بسیار زیاد است زیرا اگر بعد برداشت گل، وقفه ای هر چند کوتاه در پرکنی گل زعفران به وجود آید، گل ها پژمرده شده و جدا کردن محصول زعفران از گلبرگ ها به مشکل می خورد و این یعنی دیگر نمی توان ادعای رتبه نخست تولید کنندگی زعفران جهان را برای خود حفظ کرد.
انگشتان این افراد زحمت کش که گاه تا نزدیکی های صبح به کار گُل پَرکنی مشغول هستند در اثر تماس با زعفران تازه، رنگ طلایی به خود می گیرد.
و صبح ها وقتی در خیابان راه می روی در کنار کشاورزان و افرادی که به صورت حرفه ای به شغل گل پرکنی مشغول هستند، افراد و صاحبان حرفه های زیادی را از راننده تاکسی گرفته تا مامور پاکبان شهرداری، بقال و میوه فروش و کارگر تعویض روغنی می بینی که انگشتان دست هایشان طلایی رنگ شده است.
به عبارت دیگر افراد شاغل در اکثر واحدهای صنفی تربت حیدریه که صنفشان نیز به هیچ وجه ارتباطی با زعفران ندارد در کنار حرفه اصلی خود، بقچه گل زعفرانی کنارشان گذاشته و به کار پَرکنی مشغول شده اند.

منبع: خبرگزاری ایرنا مورخ۱۳۹۸/۰۸/۱۸